Skip to main content

       

        Product #1

       

Παναγία 11ου αιώ μ.χ

Product #1


        ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:        

ΕτοςΓεγονός
 Δεν υπάρχει κανένα γεγονός


         Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ
more »

Product #2

more »

           AΝΑΔΥΣΗ
Product #2


       Υ/Β ΠΟΣΕΙΔΩΝ

Product #2
more »


Σκαρίφημα Υποβρυχίου

Product #2


             GREECE

Product #2


Online Visitor Count : 25

Δημιουργήθηκε από: Hellenic Submariners Association   

      Εορτολόγιο

      Η Ωρα είναι:    

       

         ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ
Product #2           
          AΚΡΟΠΟΛΙΣ
Advertisement

     ΑΡΧΑΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ
Advertisement


ΘΥΡΕΟΣ Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ
Advertisement








































Σύντομο ιστορικό Υποβρυχίων κατά τον Β' Π.Π.


 ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Β΄ΠΑΓΚΌΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκει την Ελλάδα με έξι Υ/Β (ΚΑΤΣΩΝΗΣ, ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ΠΡΩΤΕΥΣ, ΝΗΡΕΥΣ, ΤΡΙΤΩΝ , ΓΛΑΥΚΟΣ). Τα Υ/Β αυτά, είχαν ναυπηγηθεί το 1927 - 28 είχαν δηλαδή ηλικία άνω των 12 ετών. Όχι τόσο η παλαιότητα της κατασκευής τους αλλά κυρίως η παρωχημένη για την εποχή τεχνολογία τους, αν και δημιουργούσε πολλαπλά προβλήματα στα πληρώματά τους, δεν στάθηκε εμπόδιο στο να αναλάβουν δράση από τις πρώτες μέρες του Ελληνοϊταλικού πολέμου. Μέχρι το τέλος του πολέμου χάθηκαν τα ΠΡΩΤΕΥΣ – ΓΛΑΥΚΟΣ – ΤΡΙΤΩΝ – ΚΑΤΣΩΝΗΣ. Πώς όμως χάθηκαν αυτά τα Υ/Β; ποια ήταν η τελευταία τους δράση; Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ Το απόγευμα της 26 Δεκεμβρίου 1940, απέπλευσε από τον Ναύσταθμο για την τρίτη περιπολία του. Έλαβε αποστολή να εκτελέσει πολεμική περιπολία στο στενό του ΟΤΡΑΝΤΟ και ειδικότερα στην περιοχή έξω από τον κόλπο της Αυλώνας, με προγραμματισμένη επιστροφή στη Βάση του την 8 Ιανουαρίου 1941. Στις 10 το πρωί στις 29 Δεκεμβρίου 40 το Ελληνικό ατμόπλοιο ΙΩΝΙΑ, υπέκλεψε σήμα SΟS, ακολουθούμενου από το σήμα κινδύνου λόγω επιθέσεως από Υ/Β. Και τα δύο σήματα αυτά προέρχονταν από το Ιταλικό ατμόπλοιο SARDEGNA σε στίγμα που βρισκόταν στην είσοδο του κόλπου Αυλώνας. Τα σήματα αυτά τα αναδιαβίβασε στο Αρχηγείο Ναυτικού. Στην περιοχή του στίγματος δρούσε το Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ και όσοι γνώριζαν τον τομέα του, στο άκουσμα αυτής της είδησης, πανηγύριζαν για την επιτυχία του αυτή. Η ευφορία αυτή στο προσωπικό του Ναυτικού αλλά και στην Ελληνική κοινή γνώμη κρατούσε μέρες, αλλά το Υ/Β για όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα δεν έδινε σημεία ζωής. Στους γνωρίζοντες τις διαδικασίες των Υ/Β, η ανησυχία για την τύχη του μεγάλωνε, επειδή για μέρες ακόμη, το Υ/Β εξακολουθούσε να τηρεί την περίεργη σιγή του. Πέρασε και η ημερομηνία επιστροφής του που ήταν στις 8 Ιανουαρίου 41 και η αγωνία και η ανησυχία αυξανόταν που το Υ/Β δεν είχε φανεί στον Ναύσταθμο. Έτσι στις 09:25 της 10 Ιανουαρίου 1941 στην αγωνιώδη προσμονή, έριξε μακάβριο φως, μια σχετική είδηση του ραδιοφωνικού σταθμού της Ρώμης. Σύμφωνα με την είδηση αυτή στις 10 το πρωί της 29 Δεκεμβρίου 1940, το Ιταλικό Τορπιλοβόλο ΑΝΤΑΡΕΣ αντελήφθη ίχνη Τ/Λ και αμέσως μετά 3 ν.μ μακριά του είδε την ΠΡ ενός Υ/Β για λίγο έξω από τη θάλασσα. Το Ιταλικό σκάφος κατευθύνθηκε ταχύτατα προς το σημείο που είχε γίνει ορατό το Υ/Β, ετοιμάζοντας ταυτόχρονα 4 βόμβες βάθους ρυθμισμένες να εκραγούν σε μέγιστο βάθος. Ενώ ετοιμαζόταν για την βολή ξαφνικά μπροστά του εμφανίστηκε πάλι το ΠΡ τμήμα του Υ/Β μέχρι τον πυργίσκο να βγαίνει από την θάλασσα. Ακολούθησε βίαιος εμβολισμός του Υ/Β. Η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει. Το Τορπιλοβόλο έπαθε αρκετές ζημιές με τον εμβολισμό αλλά κατόρθωσε να ρίξει τις βόμβες του. Το Υ/Β αναδύθηκε τελείως για λίγο με μεγάλη κλίση και αμέσως εξαφανίσθηκε κάτω από τα νερά. Μετά από λίγο εμφανίστηκαν στην επιφάνεια της θάλασσας φυσαλίδες, κηλίδες πετρελαίου και συντρίμμια. Από το Ιταλικό πλοίο καθαιρέθηκε βάρκα για ανεύρεση και περισυλλογή ναυαγών αλλά μόνο συντρίμμια μαζεύτηκαν. Αυτές οι λεπτομερείς ειδήσεις οδήγησαν στο θλιβερό συμπέρασμα της ένδοξης απώλειας του Υ/Β. Το Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ Υ-3 ήταν το πρώτο που απωλέσθηκε και η απώλειά των 48 μελών του, λύπησε βαθύτατα όλο το ναυτικό και ιδιαίτερα το προσωπικό των υπολοίπων Υ/Β, αλλά ταυτόχρονα γιγάντωσε ακόμα περισσότερο τις ψυχές τους. Ο χαμός του συγκλόνισε την Ελληνική κοινή γνώμη, γιατί ήταν παράλληλα και η πρώτη απώλεια του Ναυτικού μας. Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ Μετά τον κατάπλου του ελληνικού στόλου στην Αλεξάνδρεια, το Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ εντάχθηκε όπως όλα τα Ελληνικά Υ/Β, στη δύναμη του συμμαχικού στόλου, με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Βασίλη Αρσλάνογλου. Κατά τη διάρκεια της πρώτης πολεμικής του περιπολίας βύθισε δύο μικρά φορτηγά πλοία. Από τα τέλη του ’41 το Υ/Β ΓΛΑΥΚΟΣ και μετά το τέλος της δεύτερης πολεμικής περιπολίας του, βρίσκεται στη Βαλέτα της Μάλτας για γενική επισκευή. Στις 27 Φεβρουαρίου 1942 το λιμάνι της Βαλέτα, δέχεται επίθεση από την γερμανική Luftwaffe. Κατά την επίθεση αυτή σκοτώνονται ο Κυβερνήτης του υποβρυχίου Πλωτάρχης Βασίλης Αρσλάνογλου και ο Ανθυποπλοίαρχος Ιωάννης Κωστάκος. Στις 4 Απριλίου 1942 το λιμάνι δέχεται και πάλι επίθεση από τα γερμανικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα το ανήμπορο να αντιδράσει Υ/Β, να βληθεί και να βυθιστεί άδοξα μέσα σε δυο λεπτά. Η διασωθείσα σημαία του βρίσκεται στο γραφείο του Διοικητού Υ/Β. Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ Στην 15η πολεμική περιπολία του, με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Ε. Κοντογιάννη, στις 16 ΝΟΕ 1942 ευρισκόμενο στο Στενό Καφηρέα με αποστολή την αποβίβαση πρακτόρων και πολεμικού υλικού στην Κάρυστο, εντοπίζει εχθρική νηοπομπή και επιτίθεται. Εντοπίζεται όμως και καταδιώκεται από Γερμανικό ανθυποβρυχιακό. Η καταδίωξη άρχισε στην περιοχή έξω από το Γαύριο της Άνδρου στις 18.30 και τελείωσε στις 22.35 βόρεια του στενού Καφηρέα. Μετά από πέντε επιθέσεις με συνολικά 58 Βόμβες βάθους και αφού αχρηστεύθηκαν τα πηδάλια βάθους και διευθύνσεως, τα βαθύμετρα, οι αντλίες, η γυροσκοπική πυξίδα, χαλάρωσαν οι σφιγκτήρες των καθόδων, αχρηστεύθηκε ο δεξιός κινητήρας του υποβρυχίου, κατέπεσε ο άξονας της αριστερής μηχανής, έσπασαν οι κοχλίες στήριξης των μηχανών και άρχισε να εκλύεται χλώριο από τις βρεγμένες συστοιχίες, ο Κυβερνήτης διέταξε ανάδυση και «εξόρμηση δια πυροβόλου». Η άνισος αλλά ηρωική αναμέτρηση καταλήγει στη βύθιση δια εμβολισμού του Υ/Β, την απώλεια 24 και την αιχμαλωσία 28 εκ των μελών του πληρώματος, ενώ οι Αρχικελευστής Νικόλαος Μαρουλάς και Δίοπος Δ. Παπαδημητρίου έφτασαν κολυμπώντας στην Εύβοια διαφεύγοντας στην συνέχεια προς την Μέση Ανατολή. Παράλληλα όμως με τη περισυλλογή των τραυματισμένων ναυαγών, μελών του πληρώματος του Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ από τους Γερμανούς, αφαιρέθηκε από το βυθιζόμενο υποβρύχιο η πολεμική του σημαία. Η σημαία αυτή παρέμεινε στα χέρια του κυβερνήτη του Γερμανικού ανθυποβρυχιακού, υποπλοιάρχου Τζέρο Κλάινερ (Gero Kleiner), ως πολεμικό ενθύμιο/λάφυρο μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 1972, οπότε σε αναγνώριση του ηρωισμού και της γενναιότητας του τότε πληρώματος, την παρέδωσε σε ειδική τελετή, στον τότε Πλωτάρχη Ιωάννη Μανιάτη, Κυβερνήτη παραλαβής του νέου υποβρύχιου ΤΡΙΤΩΝ S-112. Η πολεμική σημαία του ΤΡΙΤΩΝ βρίσκεται σήμερα στο γραφείο του Διοικητού Υ/Β. Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ Στην 7η πολεμική περιπολία του, ευρισκόμενο βόρεια της Σκιάθου στις 14 Σεπτεμβρίου, το Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ με κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Λάσκο, παρέμενε σε περισκοπικό βάθος περιμένοντας την διέλευση ενός εμπορικού πλοίου που σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε συλλέξει, ερχόταν από την Θεσσαλονίκη. Τις απογευματινές ώρες αναδύθηκε, και έλαβε την πληροφορία από ένα μικρό ιστιοφόρο ότι ο καπνός που εκείνη την στιγμή διακρινόταν βόρεια στο βάθος του ορίζοντα, προερχόταν από μεγάλο ατμόπλοιο. Ο κυβερνήτης θεωρώντας ότι επρόκειτο για το στόχο που περίμενε, διέταξε την άμεση κατάδυση του υποβρυχίου και πορεία προς το σημείο όπου είχε φανεί ο καπνός. Παράλληλα, ετοιμάσθηκαν οι πρωραίοι και πρυμναίοι τορπιλοσωλήνες, δόθηκαν οι τελευταίες οδηγίες και το υποβρύχιο τέθηκε σε κατάσταση «πολεμικής έγερσης». Στις οκτώ το βράδυ, διατάχθηκε ανάδυση. Η ομοχειρία του πυροβόλου πήρε θέση και το Υ/Β έπλευσε εν επιφανεία, και με τις δύο του μηχανές, εναντίον του εχθρικού στόχου. Βρισκόμενο σε απόσταση 2.000 μέτρων από τον εχθρικό στόχο, διέκρινε ότι αυτός αιφνίδια εξέπεμψε σήμα αναγνώρισης. Κατανοώντας ο Λάσκος ότι επρόκειτο περί εχθρικού πολεμικού πλοίου, έδωσε αμέσως διαταγή ταχείας κατάδυσης φέρνοντας το Υ/Β σε περισκοπικό βάθος. Το εχθρικό πλοίο ήταν γερμανικό ανθυποβρυχιακό που φθάνοντας πάνω από τον ΚΑΤΣΩΝΗ, πριν αυτός εκδηλώσει επίθεση, εξαπέλυσε τρεις δέσμες βομβών βάθους, με μικρά χρονικά διαστήματα ρίψης αναμεταξύ τους που εξερράγησαν πλησίον του Υ/Β προκαλώντας σοβαρές βλάβες, ανωμαλίες και διαρροές. Η κατάσταση εντός του Υ/Β ήταν δραματική: πηδάλια βάθους εκτός, διαρροές, έκλυση χλωρίου, γυροπυξίδα εκτός, βραχυκυκλώματα. Η αντίδραση του Λάσκου ήταν να διατάξει επείγουσα ανάδυση. Με το άνοιγμα της καθόδου του πυργίσκου βγήκαν στην γέφυρα ο κυβερνήτης, Βασίλης Λάσκος, ο Ανθχος Τρουπάκης ο Σμρος Λαμπρινούδης, η ομοχειρία του πυροβόλου καθώς και μέλη του πληρώματος. Αμέσως άρχισε η τροφοδότηση του πυροβόλου με πυρομαχικά από την πυριτιδαποθήκη του πλοίου προς την γέφυρα. Το πυροβόλο του ΚΑΤΣΩΝΗ άρχισε να βάλλει εναντίον του γερμανικού ανθυποβρυχιακού το οποίο άρχισε να ανταποδίδει τα πυρά με όλα τα βαριά και ελαφρά πολυβόλα που έφερε. Από το υποβρύχιο εβλήθησαν 12 βολές πυροβόλου εκ των οποίων 4-5 επέτυχαν να σιγήσουν το πρυμναίο πυροβόλο της κορβέτας, η οποία τότε έστρεψε την πλώρη και πλησίασε ολοταχώς προς εμβολισμό. Η τελευταία βολή από το υποβρύχιο, εβλήθη από απόσταση 50 μέτρων κατά της κορβέτας και την έπληξε στη γέφυρα. Εν τω μεταξύ η εχθρική κορβέτα, χείρισε μετά τον εμβολισμό, με ανάποδα και από εγγύτατη απόσταση από την πρύμνη του υποβρυχίου, έβαλλε με όλον τον όγκο του πυρός της και με χειροβομβίδας, τυφέκια και περίστροφα κατά της γέφυρας του υποβρυχίου και των καταστρωμάτων. Τότε υπήρξαν πάρα πολλά θύματα από το πλήρωμα. Ο κυβερνήτης σκοτώθηκε μαζί με τα μέλη της ομοχειρίας του πυροβόλου. Ο Ύπαρχος Υποπλοίαρχος Η. Τσουκαλάς εντός του Υ/Β προσπαθούσε να αποτρέψει το μοιραίο και να κρατήσει το υποβρύχιο στην επιφάνεια. Όταν πλέον τα πάντα είχαν κριθεί, ήταν αυτός που έδωσε την διαταγή εγκατάλειψης και βγήκε τελευταίος από την πρωραία κάθοδο την ώρα που το ΚΑΤΣΩΝΗΣ εβυθίζετο με μεγάλο θετικό εκκρεμές. Απωλέσθησαν 32 μέλη του πληρώματος ενώ 17 αιχμαλωτίσθηκαν. Τρείς διασωθήκαν κολυμπώντας (Υπχος Τσουκαλάς και Υποκελευστής Α΄ Τσίγκρος στη Σκιάθο , Υποκελευστής Α΄ Αντωνίου στις ακτές Πηλίου).